Isan Insight

ภาพจิตรกรรมฝาผนังที่ชั้น 5 ของพระมหาธาตุแก่นนคร วัดหนองแวงพระอารามหลวง จังหวัดขอนแก่น ได้บรรจุเรื่องราวของผญาหรือสุภาษิตอีสาน ซึ่งมีทั้งเกี่ยวข้องกับการอยู่อย่างไรให้มีความสุข ความสำเร็จ วิถีชีวิต และธรรมะ เป็นต้น โดยมีผู้วาดคือ อาจารย์ธรรมรงค์ … Continue Reading

ไม้หมอนขอนแก่นของจริง เป็นสัญลักษณ์ของสถานีรถไฟขอนแก่น ตั้งอยู่ที่ด้านหน้าสถานีรถไฟมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2503-2504 ทำมาจากไม้ตะเคียนทอง ซึ่งได้มาจากสถานีรถไฟบ้านหัน ต่อมาได้เป็นสัญลักษณ์ที่นิยมของชาวขอนแก่นมาก ถูกนำไปดีไซน์ออกแบบในรูปแบบต่างๆ ภายในเมืองขอนแก่น ซึ่งมีทั้งปฏิมากรรม ป้าย ภาพวาด ฯลฯ … Continue Reading

บริเวณด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบึงแก่นนคร เยื้องกับศาลเจ้าปึงเถ่ากงม่าและศาลเจ้าปู่ยาคูเย็น เป็นที่ประดิษฐานของรูปเคารพเจ้าแม่กวนอิมขนาดใหญ่ และด้านข้างจะมีรูปปั้นของหน่าจาซาไท้จื้อ หรือเทพนาจา ผู้ทำหน้าที่ปกป้องประตูสวรรค์  ลานแห่งนี้มีความสงบมาก ใครวิ่งหรือเดินผ่านไปมา ก็มักจะหยุดสักการะขอพรเพื่อเป็นสิริมงคลจากเจ้าแม่กวนอิมเสมอ ด้านหน้าของลานจะเชื่อมต่อกับบึงแก่นนคร สามารถชมทัศนียภาพของบึงแก่นนครและพระมหาธาตุแก่นนคร นับเป็นอีกมุมที่ถ่ายภาพได้อย่างสวยงาม นอกจากนี้หากใครชอบเลี้ยงปลาตรงบันไดทางขึ้นไปยังองค์เจ้าแม่กวนอิมมีบ่อเลี้ยงปลาด้านข้าง

เพียงแรกเจอ คุณก็จะหลงรักมะลิ เคเกอรี่ โฮมเมด..

“มะลิ” คือ ชื่อของคุณยายที่เจ้าของร้าน คือ คุณบุ๋ย มีความรักและความผูกพันเป็นอย่างมาก

จากบ้านไม้ทรงไทยประยุกต์สีขาว มองดูภายนอกเรียบๆ แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไป

ตำนานเมือง อาคารไม้กึ่งปูนโบราณ 2498..

“รักอัน” มาจาก รัก (樂) แปลว่า สนุกสนาน คำว่า อัน (安) แปลว่า

ร้านเค้กในตำนานหลังมหาวิทยาลัยขอนแก่น ครองใจลูกค้ามากว่า 17 ปี!

บ้านมอ ชื่อนี้ดูเผินๆ เล่นคำตามภาษาอังกฤษ Banmore คือ มากกว่าคำว่าบ้าน แต่แท้จริงแล้ว บ้านมอ เป็นชื่อเรียก

วัดศรีนวล ตั้งอยู่ทิศเหนือของบึงแก่นนคร ไม่ไกลจากบึงมากนัก ภายในวัดมีศาสนสถานมากมาย ด้วยเนื้อที่ที่มีไม่มาก ทำให้พื้นที่ส่วนใหญ่สร้างเป็นอาคารที่ใช้ประโยชน์

วัดศรีนวล เดิมเรียกว่า “วัดใน”เพราะตั้งอยู่ใกล้เมืองขอนแก่น (เดิมขอนแก่นอยู่เมืองเก่า) คู่กับวัดศรีจันทร์ที่เดิมเรียกว่า “วัดนอก” เพราะตั้งอยู่นอกเมืองขอนแก่นและตั้งทีหลังวัดศรีนวล

โดย นายสัทธา อินทรพาณิช

(ปี พ.ศ.2524, ความบางตอนจากหนังสือ ประวัติสกุล อินทรพาณิช)

ความที่เล่ากันมาในหมู่ผู้ไทกะปอง ซึ่งข้าพเจ้าจะนำมาเล่าอีกต่อหนึ่งดังต่อไปนี้..

วันหนึ่งจะเป็นเดือนปีใดไม่ปรากฏ ก็เห็นจะประมาณปี พ.ศ.2387

เรื่องและภาพ โดย สุทธวรรณ บีเวอ

หลายปีก่อนผู้เขียนได้เดินทางกับครอบครัวไปเยี่ยมชมสถานีเพาะพันธุ์ปลาที่ชื่อว่า บันนาวิลล์ (Bonneville Hatchery) รัฐโอเรกอน สหรัฐอเมริกา เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมาก สร้างในปี 1909